Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 φοιτητών αγωνιστών-Τρίτη 24/11, 18.00 συγκέντρωση στην ιταλική πρεσβεία-Σάββατο 28/11, 12.00 Πορεία στην πλ. Μοναστηρακίου

Kαλέσματα της συνέλευσης αλληλεγγύης στους 5 αγωνιστές φοιτητές

POSTER_02

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 φοιτητών αγωνιστών / Καμία δίωξη στους συλληφθέντες της διαδήλωσης NO EXPO / Οι ταξικοί – κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι ούτε παράνομοι, είναι δίκαιοι κι αναγκαίοι

Τρίτη 24/11, 18.00 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στην ιταλική πρεσβεία (Σέκερη και Β.Σοφίας)

Σάββατο 28/11, 12.00 ΠΟΡΕΙΑ στην πλ. Μοναστηρακίου (στα πλαίσια της Πανευρωπαική ημέραςς αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του No Expo

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στο εφετείο (Λουκάρεως) την ημέρα απόφασης της έκδοσης ή μη

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 5 αγωνιστές φοιτητές

Αντιφασιστική Πορεία 30/6, 18.00, σταθμός ΗΣΑΠ Κάτω Πατήσια

poreia_steki_internet

http://anokatopatision.espivblogs.net/?p=1100

http://sak-kg.espivblogs.net/2015/06/27/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%B7-30-06-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CF%8C%CF%82/

Ανθρωπιστική κρίση; Κοινωνικό-ταξικό πόλεμο έχουμε

afisa monotel

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ;

Ο τρόπος άσκησης της εξουσίας και η διαδικασία απόσπασης της κοινωνικής συναίνεσης φέρουν ενορχηστρωμένες παραλλαγές. Άλλοτε με στιγμιαίες υποχωρήσεις – αφήνοντας μικρά περιθώρια αναπνοής – κι άλλοτε με όρους ισοπεδωτικής καταστολής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος της “ευαίσθητης αριστεράς” συμπυκνώνει το λόγο της προσταγής μέσα από το φίλτρο της “ανθρωπιστικής κρίσης”, έναν όρο γνώριμο και φορτισμένο ιστορικά – σε κατάσταση πολέμου.
Και είναι ακριβώς η στρατηγική χρήση αυτού του όρου, που αναπαράγει την υποτίμηση της ζωής και αποκρύπτει τις ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις. Που στρώνει το χαλί για τις πιο βάρβαρες παρεμβάσεις της εξουσίας στο δημόσιο χώρο, στην εργασία, στις κοινωνικές διεκδικήσεις. Διατηρώντας ένα πεδίο έκτακτης ανάγκης, στο όνομα πλέον ενός «άμαχου» πληθυσμού που χρήζει διεθνούς οίκτου και συμπόνιας.
Σαν οι συρράξεις στην περίμετρο του αιγαίου, οι εκτοπισμένες και εκτοπισμένοι στις φυλακές και τα στρατόπεδα αιχμαλωσίας, τα κοινωνικά συντρίμμια των οικονομικών επιλογών, οι νεκροί στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, να επαληθεύουν απλά, δίχως καμιά εκδοχή των αιτίων, το χτύπημα της μοίρας ξανά και ξανά.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΕΧΟΥΜΕ

Δε θα αφήσουμε καμιά φωνή της εξουσίας, να μιλά για εμάς, για τις επιθυμίες, τα πάθη και τις ανάγκες μας. Να γινόμαστε αντιληπτοί ως θύματα, από ένα κράτος-σωτήρα που μας «καταλαβαίνει» και εμφανίζεται ως ο μοναδικός εγγυητής της ύπαρξης και της επιβίωσής μας. Που θα μας πετάει λίγα ψίχουλα φιλανθρωπίας, θα «υπερασπίζεται» τους εργαζόμενους νομοθετώντας υπέρ των αφεντικών, θα αστυνομεύει σε κάθε γωνιά της πόλης για την «προστασία» μας και το «καλό μας».

Με δεξιά ή αριστερά αφεντικά, με δεξιές ή αριστερές κυβερνήσεις δεν άλλαξε και δεν θα αλλάξει η ουσία του εξουσιαστικού πλέγματος που διαφεντεύει τις ζωές μας. Γιατί το ζήτημα δεν είναι η διαπραγμάτευση των όρων της φτώχειας και της εκμετάλλευσής μας, της κατάθλιψης και της μοναξιάς. Το ζήτημα είναι ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις να συνειδητοποιήσουμε τη δυνατότητα αυτοοργάνωσης της ζωής, πέρα από το κράτος και τον καπιταλισμό, την κουλτούρα και την ιδεολογία τους. Από τις αρνήσεις και τις καθημερινές μας συνομωσίες στη δουλειά, στα εκπαιδευτικά εργοστάσια και τις γειτονιές, μέχρι την στιγμή που η συλλογικοποίηση των από κάτω για την ταξική αντεπίθεση, την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση να γίνει δρόμος χωρίς επιστροφή.

αντίστροφη μέτρηση
συνέλευση στα πέριξ της Πατησίων

Μοτοπορεία-συγκέντρωση στα ΕΛΠΕ Ασπρόπυργου Σάββατο-13/6 – Προσυγκέντρωση Παλατάκι Χαϊδαρίου,12:30

afisa-elpe-06-2015

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

Στις 23 Μαρτίου 50χρονος ηλεκτρολόγος βρίσκεται απανθρακωμένος στο καράβι high speed 5 της seaways κατά τη διάρκεια συντήρησής του στο μώλο της Δραπετσώνας.Την 1 Απριλίου 52χρονος εργολαβικός ανασύρεται νεκρός απο τα εργοτάξια της Λαρκο στη Φθιώτιδα όταν καταπλακώθηκε κατα τη διάρκεια έργων στα μεταλεία.

Στις 8 Μαΐου έξι εργαζόμενοι απο τα διυλυστήρια των ΕΛ.ΠΕ. στον Απρόπυργο μεταφέρονται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο με εγκαύματα έως και 80% μετά απο έκρηξη κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης. Έντεκα μέρες αργότερα, στις 19/5, οι δύο πολυτραυματίες Μπάμπης Δευτεραίος και Ραμαντάν Ντελιλάι δεν τα καταφέρνουν και φεύγουν απο τη ζωή. Τέσσερις μέρες αργότερα, στις 23/5, την ίδια κατάληξη θα έχει και ο τρίτος εργάτης Αντώνης Αβραμπός, ενώ άλλος ένας παραμένει ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση.

 Αυτή η ιστορία κρατάει χρόνια και δεν θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε oύτε τους 14 νεκρούς και 24 τραυματίες της Πετρόλα το Σεπτέμβριο του 1992 που όλως τυχαίως αποτελούσε και πάλι ιδιοκτησία Λάτση.

Οι δολοφονίες των εργατών, που για λόγους ωραιοποίησης και απενεχοποίησης βαφτίζονται από τα αφεντικά και το κράτος ως εργατικά ατυχήματα, δεν είναι ούτε μεμονωμένα περιστατικά, ούτε ατυχή συμβάντα. Είναι η διαρκής καθημερινότητα του κόσμου του κεφαλαίου παγκοσμίως, όπου το ”πέθανα στη δουλειά”, δεν είναι σχήμα λόγου αλλά η κυνική εκμετάλλευση των κορμιών μας που φτάνει ως και το σημείο της εξόντωσης. Έτσι και στην περίπτωση των ΕΛΠΕ (ιδιοκτησίας Λάτση και συμμέτοχο το ελληνικό δημόσιο), για χάρη της κερδοφορίας των αφεντικών, τα έργα γενικής συντήρησης των εγκαταστάσεων (shutdown) είχαν σκοπό να ολοκληρωθούν, εν μέσω αφόρητων πιέσεων και εντατικοποίησης της εργασίας, σε διάστημα 25 ημέρων με το σύνηθες της διαδικασίας να είναι δύο μήνες. Μια συνθήκη που γίνεται ακόμα χειρότερη αν αναλογιστεί κανείς πως από τους 3000 εργαζόμενους, οι 800 είναι μόνιμοι και οι υπόλοιποι απασχολούνται υπό την εποπτεία 38 (υπερ)εργολάβων. Εργολάβοι που πλουτίζουν προσφέροντας χαμηλά μεροκάματα, μιας και οι εργαζόμενοι αμοίβονται ως ωρομίσθιοι κάτω από εξαντλητικές συνθήκες, με τα οκτάωρα να φαντάζουν μακρινά πλέον και τη θέση τους να έχουν πάρει τα συνεχή 12ώρα και 14ωρα, χωρίς υπερωρίες και χωρίς ρεπό, από την έναρξη του έργου. Το παζλ έρχονται να ολοκληρώσουν οι προσλήψεις ανιδείκευτων και ανεκπαίδευτων, ως φθηνό εργατικό δυναμικό που αυξάνουν τον κίνδυνο ενός ετυχήματος.

Κεντρικό ρόλο φυσικά στη διαμόρφωση αυτής της κατάστασης έχει και το ελληνικό κράτος μαζί με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του. Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης επί μέρες αναλώνεται σε δηλώσεις συλληπητηρίων προς τις οικογένειες των θυμάτων υποσχόμενος εις βάθως διευρεύνηση των αιτιών του ατυχήματος όταν την ίδια στιγμή η μοναδική παρέμβαση που έχει επιχειρήσει είναι η μερική αλλαγή της σύστασης του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας ενώ ταυτοχρόνως καλεί σε κοινή συμπόρευση κυβέρνηση-διοίκηση ελπε και εργαζόμενους για την διασφάληση της αξιοπιστίας της λειτουργίας των διυληστηρίων. Σα να μην έφτανε αυτό, το μοναδικό πόρισμα που έχει προκύψει ως τώρα μεταθέτει τις ευθύνες σε ανθρώπινο λάθος αγνοώντας επιδεικτικά τις συνθήκες εκείνες που επιτρέπουν την εκδήλωσή του. Αν η κυβέρνηση και ο υπουργός θέλουν να βρουν τους ενόχους ας κοιτάξουν στον καθρέφτη και ας σταματήσουν να στρουθοκαμηλίζουν, η συνενοχή τους στο εργοδοτικό έγκλημα δεν αποκρύβεται με δηλώσεις καλής θέλησης. Το αίμα των νεκρών κυλάει και στα δικά τους χέρια.

 Η περίπτωση των ΕΛΠΕ δεν αποτελεί μια κακιά στιγμή του ελληνικού καπιταλισμού, αντιθέτως συμπυκνώνει με τον πιο ωμό τρόπο την καθημερινότητα των απο κάτω σε συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς. Τα ελληνικά αφεντικά επιτάσσουν εντατικοποιημένες εργατοώρες αδιαφορώντας για τις συνθήκες εργασίας που μας καθιστούν αναλώσιμους στο βωμό του κέρδους. Μας θέλουν πειθήνιους και παραγωγικούς με κάθε κόστος, να έχουμε σκυφτό το κεφάλι ακόμα κι όταν ο θάνατος παραμονεύει, ακόμα κι όταν βλέπουμε τους συναδέλφους μας να χάνονται δίνοντας αίμα απο τη ζωή τους στα γρανάζια του κεφαλαίου.

 Απο θέση μάχης λοιπόν ενάντια στον πόλεμο που μαίνεται οφείλουμε να υψώσουμε συλλογικά και αυτόνομα το ανάστημά μας· ως εργάτες και εργάτριες στη βάση των κοινών μας συμφερόντων, μακρυά απο τις διαιρέσεις του κεφαλαίου που μας θέλει μόνους και κατακερματισμένους. Μόνο όταν αντιληφθούμε τις κοινές μας καταβολές, τη θέση απο την οποία αναπαράγουμε την ίδια μας τη ζωή θα μπορέσουμε να αντισταθούμε στο μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Είναι εκείνα τα σημεία του χωροχρόνου που οργανωνόμαστε δημιουργικά, παίρνουμε πίσω τον κλεμμένο χρόνο, φτιάχνουμε τις δικές μας κοινότητες αγώνα και διεκδικούμε αδιαπραγμάτευτα και συγκρουσιακά τις ανάγκες μας, τις ανάγκες της τάξης μας. Απέναντι στην υποτίμηση των ζωών μας, την ανασφάλεια και τα μεροκάματα του τρόμου, να δώσουμε μάχη για όλα αυτά που χάσαμε, για όλα αυτά που συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε, για όλα αυτά που είναι δικά μας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΕΛΠΕ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 13/6

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΛΑΤΑΚΙ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ , 12:30

Σύμπραξη αναρικών/αντιεξουσιαστών ενάντια στην ταξική ειρήνη

Σύντροφοι-συντρόφισσες

Αλληλεγγύη και κοινός αγώνας με τους φυλακισμένους απεργούς πείνας

αφισα!(1)Aπό τη Δευτέρα 2/3 οι έγκλειστοι στις φυλακές Δομοκού Κ.Γουρνάς, Δ.Κουφοντίνας, Ν.Μαζιώτης, αρκετοί σύντροφοι του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων και λίγες μέρες αργότερα Τούρκοι φυλακισμένοι αγωνιστές ξεκίνησαν απεργία πείνας. Αγωνιζόμενοι για την κατάργηση των τρομονόμων(άρθρα 187 και 187Α), των φυλακών τύπου Γ, του κουκουλονόμου, της βίαιης απόσπασης και αυθαίρετης δικαστικής χρήσης του DNA, καθώς και την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού για σοβαρότατους ιατρικούς λόγους. Παράλληλα απεργία πείνας πραγματοποιεί ο πυρήνας φυλακής της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και η Αγγελική Σπυροπούλου ενάντια στην εκδικητική και απροκάλυπτη προφυλάκιση(με τον τρομονόμο) της μητέρας και της φίλης μελών της οργάνωσης.

Ειδικές νομοθεσίες, ειδικές συνθήκες κράτησης, ειδικά δικαστήρια.

Νομικά εργαλεία μιας κατασταλτικής στρατηγικής,που εδώ και χρόνια επελαύνει με κυρίαρχο μηχανισμό την αστυνομία: Εκατοντάδες συλλήψεις, στοχοποίηση-παρακολούθηση συντρόφων και τηλεφώνων, ποινικοποίηση φιλικών και συγγενικών σχέσεων, εισβολές σε σπίτια με την πρόφαση «ανώνυμων καταγγελιών». Διογκωμένα ή κατασκευασμένα κατηγορητήρια, κατεθυνόμενα δημοσιεύματα και βαρύτατες ποινές εγκλεισμού σε δεκάδες συντρόφους/ισσες. Στρατηγική που μεθοδικά και με διάρκεια επιχειρεί την εγκληματοποίηση των αντιστάσεων και την αναχαίτιση των ριζοσπαστικών κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

ΤΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ

ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Όσο για τους νυν κυβερνητικούς υπέρμαχους του σεβασμού των δικαιωμάτων, των ανθρωπιστικών ευαισθησιών, των υποσχέσεων για καλλωπισμό των συνθηκών κράτησης και των εμετικών εξαγγελιών για συμφιλίωση της αστυνομίας με τον πολίτη, ξέρουμε τι να περιμένουμε: Θεαματική-μιντιακή διαχείριση και χειρουργικές κινήσεις με έμφαση στην πρόληψη και το άμεσο «σβήσιμο» των εστιών αντίστασης. Διαφορετικές γλώσσες και υποσχέσεις με στόχο τη διάσπαση, την αφομοίωση και την απονεύρωση των αγώνων. Μα πάνω από όλα την υπεράσπιση της αστικής- κυρίαρχης ιδεολογίας και ηθικής… των προνομίων, της κοινωνίας του ελέγχου, της επιτήρησης και της πειθάρχησης. Των σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης που αναπαράγουν την υποτίμηση της ζωής και τον αποκλεισμό χιλιάδων φτωχοδιάβολων, μεταναστριών, τοξικοεξαρτημένων. Όσων περισσεύουν, που μαζί με κομμάτι όσων επιλέγουν τη ρήξη, την αντίσταση και τον αγώνα για αξιοπρέπεια και ελευθερία, τιμωρούνται και «σωφρονίζονται» στα κολαστήρια της μηχανής εγκλεισμού.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

αντίστροφη μέτρηση

συνέλευση στα πέριξ της Πατησίων

Κείμενο του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων

Κείμενο των Κ.Γουρνά-Δ.Κουφοντίνα

Κείμενο του Ν.Μαζιώτη

Κείμενο της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς

Κείμενο της Αγγελικής Σπυροπούλου

Κείμενο των φυλακισμένων αγωνιστών από την Τουρκία

 

Συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες για την εξέγερση της Αμυγδαλέζας – Οκτώβρης 2014

afisa amygdaleza

Τίποτα λιγότερο από αμέριστη αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες για την εξέγερση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας τον Αύγουστο του 2013.

 

ΝΑ ΓΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΠΟΡΕΙΑ
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014, πλατεία Βικτωρίας 6μ.μ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου, πρωτοδικείο Δέγλερη 9.π.μ.

αντίστροφη μέτρηση, Αλληλέγγυοι-ες από το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Γεωπονικού, από τις γειτονιές Αγ. Νικόλας-Κυψέλης-Πατήσια, Απόπυρα, Ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη, Ναμούς, σε τροχιά σύγκρουσης, συνέλευση No Lager, σύντροφοι-ισσες